Hepimizde; ruhumuzda ve bedenimizde yaşadığımız, bazen bize ağır gelebilen, başa çıkmakta zorlandığımız yorgunluklarımız olabilir. Hatta bazen onları taşımak öyle ağır gelir ki, biraz olsun o ağırlığı hafifletmek için türlü yollar ararız. Bazen bu işi başarıyla tamamlarız, bazen de sonuç olumsuz olur; o yük bize yapışıp kalır.
Ben çoğu zaman kendimi Seyit Onbaşı ya da Süpermen sanarak; "Ben yaparım, ben hallederim, siz bir durun!" moduna bürünürüm. Ama artık anladım ki her yere, her şeye yetişmem pek mümkün olmuyor ve artık ben bunu istemiyorum. Yorgunluğumu fark edip biraz da başkaları benim adıma sorumluluk alsın, yükümü hafifletsin, yorgunluğumu alsınlar istiyorum. (Hatta su katılmamış bir Oğlak burcu olsam da, bunu gerçekten istiyorum. Başaracağım konusunda da kendime inancım tam.) Biliyorum ki ben, eğer bir şeyi istersem o ya olacak ya da olacak; ikinci bir şansı yok. (Böyle de az biraz keçi inadım baki)
Siz de durumlar nasıl? “Aaa bu benlik hiç değil, ben yapamam; sen halledersin.” diyenlerden misiniz? Yoksa “Siz durun, ben halledip geleyim; sen biraz beni bekle.” diyen Yedi Verenlerden misiniz?
İnsanın kişiliğini oluşturan özellikler kalıcıdır. Ama eğer biz istersek, daha az yorulmak ve yıpranmamak için bunu biraz olsun törpüleyebilmemiz gerekir diye düşünüyorum.
Bu konu üzerinde biraz kafa yoralım, düşünelim bence. Yoksa sanki üzerimizden tır geçmiş ve biz onun altında kalmış gibi hissederiz.
Hepimiz için çokça kolaylık ve başarı diliyorum.
Hadi ne dersiniz, var mısınız? İsteyelim ve gerçek olsun o zaman…
