Unutulmaz olmak, unutulmazlar arasında yerimizi almak ne değerli bir his…
Her daim hatırlanır olmak, hafızalarda iz bırakabilmek; hatta hep özlenir olabilmek… Yad edilmek, özlemle.
Bir öğretimiz kalsın bizden sonra gelenlere; hatta tarihe yazılsın ismimiz, ince ince.
Bizimle özdeşleşen bir hareket, bir söz olsun; gitsek bile günün birinde, bizi burada temsil eden, en güzel şekilde…
En çok yazı unutulmaz; silinmez kayıtlardan. Bir şekilde karşımıza çıkar, hatırlatır varlığını bize. “Söz uçar, yazı kalır” denir ya hani; işte bu sözün üstüne söz söylenemez gayri.
Taklit değil, kendimiz olalım; farklılığımız olsun, özel olalım. Sıradan olmak, herkes gibi olmak işin kolay tarafı çünkü.
Bir tuval alsak önümüze, başlasak kendi resmimize…
En göz alıcı renk biz olalım bu resimde. Rengimiz solmasın, kalsın; ilham olsun başka renklere de.
Şimdi seçelim rengimizi, koyulalım işimize…
