Kavuşmalar olsun yollarımızın sonunda. Su gibi akıp geçsin; hızlıca, kolayca.
Güzel anlar, anılar dolduralım cebimize yolların sonunda. Kıymet verelim her birine, özenle saklayalım güvendiğimiz yerlerde.
Bazen kalbimize, ruhumuza olsun yolculuğumuz. Yeni ışıklar yaksın bizde, aydınlanalım verdiği o ışık ile. Hatalarımızı fark edip en aza indirelim. Güzel taraflarımızı daha da çoğaltalım, süsleyip püsleyelim, özenle.
Tabii ki yolculuğumuz sırasındaki yol arkadaşımız ya da arkadaşlarımız çok önemli. Hani bir laf vardır ya, "İnsanları en iyi yolculuk sırasında ya da yemek esnasında tanırsın" diye. Ben bu sözün doğruluğuna inananlardanım. Demem o ki; yol arkadaşımızı iyi seçelim. Bu seçimlerimiz bizim sınavımız değil, ödülümüz olsun diliyorum, tek tek her birimiz için.
Bir de yol yordam, usul erkân bilmek meselesi var ki; "önemli mesele" der, düşünürüm bir kez daha. Nerede, nasıl davranılacağından haberdar olmalıyız bence. Eğer aksi olursa toplumda kendi kendimizi küçük düşürüp rezil etmiş oluruz ki sanırım bunu hiçbirimiz istemeyiz. Burada bir parantez açmalıyım; egosu tavan, kibirli, megaloman, narsist, manipülatif değilsek eğer...
Her birimiz için kolay, keyifli yollar, yolculuklar diliyorum. Yolumuz açık olsun. Yolumuz uzun ve daha yapacak pek çok işimiz var, hepsi bizi bekler...
