Yarınlar hiç bitmez ama hayat ertelemeye hiç gelmez.
O zaman yapmak istediklerimizi, planladıklarımızı hayata geçirelim. Hem de hemen şimdi. Ama aceleye de gelmesin, tadına varılsın. Hani denir ya; hayat bir gün, o da bugün.
Söyleyeceklerimizi bekletmeyelim, boğazımızda düğümlenmesin. Aksın, söylensin. Keşkelerimizi, pişmanlıklarımızı barındırmasın içinde. Olsun onlar da ortalık yerde.
Yarını beklemeden; bugünden gerçekleşsin beklentilerimiz. Hiç korkmadan, çekinmeden. Yarınlar bitmez; biri biter, ötekisi gelir, yenilenir.
Aslında gerçeklerden, onlarla yüzleşmekten kaçış şeklidir bana kalırsa. Ertelemek ya da gücümüzü toplamak için zaman kazanmaktır bence.
Yarınlarımız bugünden görünsün; güzel gelsin, güzellikler getirsin bizlere...
