Yeniden filizleniriz kuruduğumuz yerlerden, hem de hiç beklemezken. Çiçekler açar içimizde yeniden. Başka dallara da ilham olur bu güzel mi güzel filizlenişimiz. Etraf olur gül ü şen.
Biraz su, biraz güneş yeter yeşermemiz için. Sevgi toprağımızdır, doğup büyüyebilmemiz için.
Önce kendimize, sonra güzel olan, iyi olan her şeye, her kese açık olsun gönül bahçemiz. Türlü türlü çiçekler karşılasın içeri girenleri. Sarsın o mis koku dört bir yanı.
Her şeye, her kese rağmen, inadına yaşamak, hayatı sevmek olsun andımız. Duymayanlar duysun, bilmeyenler bunu böyle bilsin. Yeşerelim, yeşertelim el verip umutsuz kuru dalları. Sevelim, bulaştıralım herkese sevgiyi, güzel sevmeyi; çünkü bu dünyayı kurtaracak sadece biraz samimi sevgi...
