Attığımız adımlar, eylemlerimiz sadece ve sadece bizi bağlar; sorumluluk tamamıyla bize aittir. Sonucu her ne olursa olsun karşılamaya, kabullenmeye hazır olmalıyız.
Tabii ki bu, bizim özgürlük şemsiyesinin altına sığınma sebebimiz olamaz, olmamalı. Aradaki o çizgiyi iyi bilmeli ve muhafaza edebilmeliyiz. Ne çizginin üstünde yer almalı ne de altında kalmalıyız.
Haklarımızı iyi bilmeliyiz; kendimizi ancak o zaman iyi savunabiliriz. Doğru olanı bilmezsek, söylenenleri, kulaktan dolma duyumları esas kabul ederiz. Üslubuyla, etik ölçülerde söylenecek sözlerimizi söyleyebilmeliyiz.
Kimseyle değil, sadece kendimizle ilgilenelim. Derdimiz de, yarışımız da kendimizle olsun. Öz şefkati de ihmal etmeyelim; şımartalım, ödüllendirelim kendimizi arada bence...
