Görünmez olmayı başarabilseydim, acaba neler yapmak isterdim?
Önce, görünmeden çocukların yüzünü güldürmek, belki sadece ona görünür olup, "bu aramızda sır olarak kalsın" demek isterdim.
İleri yaşta birinin karşıdan karşıya geçmesine eşlik etmek isterdim. Çok aç olduğunu hissettiğim birisine zili çalıp, ihtiyaçları ne ise ya da canları ne istediyse bırakıp, onun suratındaki şaşkınlığı uzaktan izlemek isterdim.
Göremeyenlerin gözü olup, görmek istediklerini göstermek, konuşamayanların dili olup söylemek istediklerini söylemek, yürüyemeyenlerin bacağı olup diledikleri yere gidebilmelerini sağlamak isterdim. Elleri olmayanların eli olarak, onlarla el ele tutuşmak isterdim.
Üşüyen birini ısıtabilmek, sıcaktan bunalan birinin içini ferahlatan bir esinti olmak isterdim.
Mis gibi bir koku olup, etrafa dağılmak isterdim.
İnsan olarak iyi biri olduğuma ikna olana kadar görünmez kalıp; buna inandığım an yeniden görünür olabilmek ve hep görünür kalabilmek isterdim...
