Çocukluk bisikletimiz olduysa eğer, şanslı sayılabiliriz. Yok eğer hiç olmamışsa, biraz eksik kalmış olabiliriz. Çünkü o direksiyona geçmek, hakimiyet hissi demek; onun en cazip yanı tam da budur elbet.
Saklarız belki onu kendi çocuklarımıza da; aktarırız kıymetle bir sonraki kuşaklara da... Babadan çocuğa, dededen toruna belki ilk hediyedir; kıymeti paha biçilmezdir.
Sürelim bisikletimizi mavinin en güzeline, yeşilin en vazgeçilmezine. Alalım ardımıza yolları, pedal çevirelim hayallerimize. Yarışımız olsun sadece kendimizle; kimseyi dahil etmeyelim bu yarışmaya. Yeneni de yenileni de sadece kendimiziz.
Eğer yolda değilsek park edelim onu en güvenli yere. Yeniden yola çıkana kadar dinlensin orada gönlünce.
Yolumuz açık olsun, taş değmesin tekerimize...
