Narges Mohammadi, İranlı bir aktivist ve Nobel ödüllü Şirin Ebadi tarafından kurulan İnsan Hakları Savunucuları Merkezi'nin başkan yardımcısı.
Kadınların dolu dolu ve onurlu bir hayat yaşama hakkı mücadelesini destekliyor. İran çapındaki bu mücadele zulüm, hapis, işkence ve hatta ölümle karşılandı.İfade özgürlüğü ve bağımsızlık hakkı için ve kadınların görüş alanından uzak durmasını ve vücutlarını örtmesini gerektiren kurallara karşı mücadele ediyor. Göstericilerin dile getirdiği özgürlük talepleri sadece kadınlar için değil tüm toplum için geçerli.Narges Mohammadi, 1990'lı yıllarda genç bir fizik öğrencisiyken eşitlik ve kadın haklarının savunucusu olarak öne çıkıyordu. Öğrenimini tamamladıktan sonra mühendis olarak çalıştı ve reform yanlısı çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. 2003 yılında Tahran'da Nobel Barış Ödülü sahibi Şirin Ebadi tarafından kurulan İnsan Hakları Savunucuları Merkezi'ne dahil oldu.2011 yılında Bayan Mohammadi ilk kez tutuklandı ve hapsedilen aktivistlere ve ailelerine yardım etme çabaları nedeniyle uzun yıllar hapis cezasına çarptırıldı.İki yıl sonra, kefaletle serbest bırakılmasının ardından Bayan Mohammadi, kendisini idam cezasına karşı bir kampanyaya adadı. İran uzun zamandır sakinlerinin yıllık olarak en yüksek oranda idam edildiği ülkeler arasında yer alıyor. Ocak 2022'den bu yana İran'da 860'tan fazla mahkum idamla cezalandırıldı.Onun ölüm cezasına karşı aktivizmi, Bayan Mohammadi'nin 2015 yılında yeniden tutuklanmasına ve duvarların arkasında ek yıllar hapis cezasına çarptırılmasına yol açtı. Hapishaneye döndükten sonra, İran hapishanelerinde rejimin siyasi tutuklulara, özellikle de kadınlara yönelik sistematik işkence ve cinsel şiddet uygulamasına karşı çıkmaya başladı.Geçen yılki protesto dalgası, Tahran'daki kötü şöhretli hapishanesinde tutulan siyasi mahkumlar tarafından öğrenildi. Bayan Mohammadi bir kez daha liderliği üstlendi. Cezaevinden göstericilere desteğini ifade etti ve mahkum arkadaşları arasında dayanışma eylemleri düzenledi. Cezaevi yetkilileri buna daha da katı koşullar uygulayarak yanıt verdi. Bayan Mohammadi'nin telefon alması ve ziyaretçi alması yasaklandı. Yine de New York Times'ın Mahsa Jina Amini'nin öldürülmesinin birinci yıldönümünde yayınladığı bir makaleyi kaçırmayı başardı. Mesaj şuydu: "Ne kadar çok kişiyi hapsederlerse o kadar güçlü oluruz." Esaretten kurtulan Bayan Mohammadi, protestoların sönmemesini sağlamaya yardımcı oldu.Narges Mohammadi bir kadın, insan hakları savunucusu ve özgürlük savaşçısıdır. Norveç Nobel Komitesi, kendisine bu yılki Nobel Barış Ödülü'nü verirken, onun İran'da insan hakları, özgürlük ve demokrasi için verdiği cesur mücadeleyi onurlandırmak istiyor. Bu yılki Barış Ödülü aynı zamanda önceki yıl teokratik rejimin kadınları hedef alan ayrımcılık ve baskı politikalarına karşı gösteri yapan yüz binlerce kişiye de veriliyor. Dünya, Alfred Nobel'in teşvik etmeye çalıştığı uluslar arasındaki kardeşliği ancak herkes için eşit hakları benimseyerek başarabilir. Narges Mohammadi'ye verilen ödül, Norveç Nobel Komitesi'nin Barış Ödülü'nü sosyal adaleti, insan haklarını ve demokrasiyi ilerletmek için çalışanlara verdiği köklü bir geleneğin devamı niteliğindedir. Bunlar kalıcı barışın önemli önkoşullarıdır.
Kadınların dolu dolu ve onurlu bir hayat yaşama hakkı mücadelesini destekliyor. İran çapındaki bu mücadele zulüm, hapis, işkence ve hatta ölümle karşılandı.İfade özgürlüğü ve bağımsızlık hakkı için ve kadınların görüş alanından uzak durmasını ve vücutlarını örtmesini gerektiren kurallara karşı mücadele ediyor. Göstericilerin dile getirdiği özgürlük talepleri sadece kadınlar için değil tüm toplum için geçerli.Narges Mohammadi, 1990'lı yıllarda genç bir fizik öğrencisiyken eşitlik ve kadın haklarının savunucusu olarak öne çıkıyordu. Öğrenimini tamamladıktan sonra mühendis olarak çalıştı ve reform yanlısı çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. 2003 yılında Tahran'da Nobel Barış Ödülü sahibi Şirin Ebadi tarafından kurulan İnsan Hakları Savunucuları Merkezi'ne dahil oldu.2011 yılında Bayan Mohammadi ilk kez tutuklandı ve hapsedilen aktivistlere ve ailelerine yardım etme çabaları nedeniyle uzun yıllar hapis cezasına çarptırıldı.İki yıl sonra, kefaletle serbest bırakılmasının ardından Bayan Mohammadi, kendisini idam cezasına karşı bir kampanyaya adadı. İran uzun zamandır sakinlerinin yıllık olarak en yüksek oranda idam edildiği ülkeler arasında yer alıyor. Ocak 2022'den bu yana İran'da 860'tan fazla mahkum idamla cezalandırıldı.Onun ölüm cezasına karşı aktivizmi, Bayan Mohammadi'nin 2015 yılında yeniden tutuklanmasına ve duvarların arkasında ek yıllar hapis cezasına çarptırılmasına yol açtı. Hapishaneye döndükten sonra, İran hapishanelerinde rejimin siyasi tutuklulara, özellikle de kadınlara yönelik sistematik işkence ve cinsel şiddet uygulamasına karşı çıkmaya başladı.Geçen yılki protesto dalgası, Tahran'daki kötü şöhretli hapishanesinde tutulan siyasi mahkumlar tarafından öğrenildi. Bayan Mohammadi bir kez daha liderliği üstlendi. Cezaevinden göstericilere desteğini ifade etti ve mahkum arkadaşları arasında dayanışma eylemleri düzenledi. Cezaevi yetkilileri buna daha da katı koşullar uygulayarak yanıt verdi. Bayan Mohammadi'nin telefon alması ve ziyaretçi alması yasaklandı. Yine de New York Times'ın Mahsa Jina Amini'nin öldürülmesinin birinci yıldönümünde yayınladığı bir makaleyi kaçırmayı başardı. Mesaj şuydu: "Ne kadar çok kişiyi hapsederlerse o kadar güçlü oluruz." Esaretten kurtulan Bayan Mohammadi, protestoların sönmemesini sağlamaya yardımcı oldu.Narges Mohammadi bir kadın, insan hakları savunucusu ve özgürlük savaşçısıdır. Norveç Nobel Komitesi, kendisine bu yılki Nobel Barış Ödülü'nü verirken, onun İran'da insan hakları, özgürlük ve demokrasi için verdiği cesur mücadeleyi onurlandırmak istiyor. Bu yılki Barış Ödülü aynı zamanda önceki yıl teokratik rejimin kadınları hedef alan ayrımcılık ve baskı politikalarına karşı gösteri yapan yüz binlerce kişiye de veriliyor. Dünya, Alfred Nobel'in teşvik etmeye çalıştığı uluslar arasındaki kardeşliği ancak herkes için eşit hakları benimseyerek başarabilir. Narges Mohammadi'ye verilen ödül, Norveç Nobel Komitesi'nin Barış Ödülü'nü sosyal adaleti, insan haklarını ve demokrasiyi ilerletmek için çalışanlara verdiği köklü bir geleneğin devamı niteliğindedir. Bunlar kalıcı barışın önemli önkoşullarıdır.
