Haber: Seyfi ÇELİKKAYA
(YOZGAT)- Anadolu’da baharın gelişini müjdeleyen çiğdem çiçeği gezdirme ve çiğdem pilavı geleneği Yozgat’ta, 2011-2012 ve en son 2024 yıllarında düzenlenen etkinlikler ile yaşatılmaya çalışıldı. Daha sonraki dönemde unutulan çiğdem çiçeği, havaların ısınmasıyla birlikte dağlarda yüzünü gösterdi. Yozgat’ta bir süredir devam eden kötü hava koşullarının ardından hava sıcaklıklarının mevsim normallerinin üzerinde seyretmesi, doğanın da yavaş yavaş uyanmaya başlamasına neden oldu.
Çiğdemlerin çiçek açtığını duyan, sosyal medya hesaplarından fotoğraflarını gören vatandaşlar, aile fertleriyle birlikte, çiğdem toplamaya çıktı. Çocukları ve yakınlarıyla birlikte çiğdem toplayan İsa Kaplan, “Çiğdemleri gördük fotoğraflarda, biz de çıkalım dedik. Bayağı bir çiğdem çıkmış, toplamaya geldik. Bayağı da bir yorulduk. Şifa niyetine yiyeceğiz, öyle derler şifa niyetine ilk çiğdemler yensin diye. Çiğdem pilavı yapmayı düşünüyoruz. Akşam Allah izin verirse iftar Yozgat'ta meşhur çiğdem pilavı, bilen bilir zaten. Pilavla birlikte iftarımızı artık yapacağız” dedi.
“Çiğdem pilavı bizim için olmazsa olmazlardandı, çocukluk dönemimizde”
Yozgat Merkez İstanbulluoğlu Mahalle Muhtarı Erdoğan Deniz de çiğdem pilavının çocukluk döneminde olmazsa olmazlardan birisi olduğuna vurgu yaparak, şöyle konuştu:
“Geçen hafta aynı bölgeye gelmiştik, geçen hafta hava soğuktu, bir hafta sonra tekrar gidelim, bir görelim dedik. Şu anda geldik, aynı bölge içerisinde olabildiğince çiğdem, baharın müjdesi. Havaların ısınmasıyla birlikte çiğdemler örtü gibi, çarşaf gibi her tarafı kaplamış. Allah izin verirse buradan biraz çiğdem söküp pilav yapmak istiyoruz. Çocukluğumuzu yaşamak istiyoruz. Bulgur pilavıyla birlikte, ayranla birlikte, yufka ekmekle birlikte düşüncemiz bir bulgur pilavı. Çünkü çocukluğumuzda biz bunları yaşadık. Çiğdem pilavı bizim için olmazsa olmazlardandı, çocukluk dönemimizde. Çiğdemleri toplardık, ‘Yağ verenin oğlu olsun, bulgur verenin kızı olsun, kız çatlasın, patlasın, oğlan bize arkadaş olsun’ diye bunun manilerini de söylerdik. Bu çocukluğumuz, çiğdem, bizim çocukluğumuz. Şimdiki nesil çiğdem nedir derseniz bilmez ama biz biliriz, bununla büyüdük.”
